غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٦٥٩

312 [ سالها پيروى مذهب رندان كردم ]

1 سالها پيروى مذهب رندان كردم * تا به فتواى خرد حرص به زندان كردم

2 من به سر منزل عنقا نه به خود بردم راه * قطع اين مرحله با مرغ سليمان كردم

3 از خلاف آمد عادت بطلب كام كه من * كسب جمعيت از آن زلف پريشان كردم

4 سايه‌اى بر دل ريشم فكن ، اى گنج مراد * كه من اين خانه به سوداى تو ويران كردم

5 توبه كردم كه نبوسم لب ساقى و كنون * مىگزم لب كه چرا گوش به نادان كردم

6 نقش مستورى و مستى نه به دست من و توست * آنچه سلطان ازل گفت بكن ، آن كردم

7 دارم از لطف ازل جَنّت فردوس طمع * گرچه دربانى ميخانه ، فراوان كردم

8 اين كه پيرانه‌سرم صحبت يوسف بنواخت * اجر صبريست كه در كلبهء احزان كردم

9 گر به ديوان غزل صدر نشينم ، چه عجب * سالها بندگى صاحبِ ديوان كردم

10 صبح خيزىّ و سلامت‌طلبى چون « حافظ » * هر چه كردم همه از دولت قرآن كردم