غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٦٣٧

301 [ هر نكته‌اى كه گفتم در وصف آن شمايل ]

1 هر نكته‌اى كه گفتم در وصف آن شمايل * هر كو شنيد گفتا لِلِه درُّ قائِل

2 تحصيل عشق و رندى آسان نمود اول * جانم بسوخت آخر ، در كسب اين فضايل

3 گفتم كه كى ببخشى بر جان ناتوانم ؟ * گفت آن زمان كه نبود جان در ميانه حايل

4 حلاج بر سر دار ، اين نكته خوش سرايد * از شافعى مپرسيد ، امثال اين مسايل

5 دل داده‌ام به يارى شوخى گشى نگارى * مرضيةُ السَّجايا مَحمودةُ الخَصايل

6 در عين گوشه گيرى بودم چو چشم مستت * و اكنون شدم به مستان چون ابروى تو مايل

7 از آب ديده صد ره طوفان نوح ديدم * وز لوح سينه نقشت هرگز نگشت زايل

8 اى دوست دست « حافظ » تعويذ چشم زخم است * يا رب ببينم آن را در گردنت حمايل