غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٦١١

288 [ بامدادان كه ز خلوتگه كاخ ابداع ]

1 بامدادان كه ز خلوتگه كاخ ابداع * شمع خاور فكند بر همه اطراف ، شعاع

2 بركشد آينه از جيبِ افق چرخ و در آن * بنمايد رخ گيتى به هزاران انواع

3 در زواياى طرب‌خانهء جمشيد فلك * ارغنون ساز كند زهره به آهنگ سماع

4 چنگ در غلغله آيد كه كجا شد منكر * جام در قهقهه آيد كه كجا شد منّاع

5 وضع دوران بنگر ساغر عشرت برگير * كه به هر حال همين است كه بينى اوضاع

6 طرّهء شاهد دنيا همه بندست و فريب * عارفان بر سرِ اين رشته نجويند نزاع

7 عمر خسرو طلب ار نفع جهان مىطلبى * كه وجوديست عطابخش و كريمى نَفّاع

8 مظهر لطف ازل روشنى چشم امل * جامع علم و عمل جان جهان « شاه شجاع »