غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٥٩٥

280 [ در عهد پادشاه خطابخش جرم‌پوش ]

1 در عهد پادشاه خطابخش جرم پوش * حافظ قُرابه‌كش شُد و مفتى پياله نوش

2 صوفى ز كنج صومعه با پاى خم نشست * تا ديد محتسب كه سبو مىكشد به دوش

3 احوال شيخ و قاضى و شرب‌اليهودشان * كردم سؤال ، صبحدم از پير مىفروش

4 گفتا نگفتنيست سخن گرچه محرمى * دركش زبان و پرده نگه دار و مى بنوش

5 ساقى بهار مىرسد و وجه مىنماند * فكرى بكن كه خون دل آمد ز غم به جوش

6 عشقست و مفلسى و جوانى و نوبهار * عذرم پذير و جرم به ذيل كرم بپوش

7 تا چند همچو شمع ، زبان‌آورى كنى ؟ * پروانهء مراد رسيد ، اى مُحِبْ خموش

8 اى پادشاه صورت و معنى كه مثل تو * ناديده هيچ ديده و نشنيده هيچ گوش

9 چندان بمان كه خرقهء ازرق كند قبول * بخت جوانت از فلك پيرِ ژنده پوش