غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٥٩٣

279 [ هاتفى از گوشهء ميخانه دوش ]

1 هاتفى از گوشهء ميخانه دوش * گفت ببخشند گنه مى بنوش

2 عفو الهى بكند كار خويش * مژدهء رحمت برساند سروش

3 لطف خدا بيشتر از جرم ماست * نكتهء سربسته چه دانى خموش

4 اين خرد خام به ميخانه بر * تا مى لعل آوردش خون به جوش

5 گوش من و حلقهء گيسوى يار * روى من و خاك درِ مىفروش

6 رندى « حافظ » نه گناهيست صعب * با كرم پادشه جرم پوش

7 داور دين « شاه شجاع » آنكه كرد * روح قُدُس حلقهء امرش به گوش

8 اى مَلَكُ العَرش مرادش بده * وز خطر چشم بدش دار گوش