غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٥٩

12 [ اى فروغ ماه حسن از روى رخشان شما ]

1 اى فروغ ماه حسن از روى رخشان شما * آب‌روى خوبى از چاه زنخدان شما

2 عزم ديدار تو دارد جان برلب‌آمده * بازگردد يا برآيد چيست فرمان شما

3 كس به دُور نرگست طرفى نبست از عافيت * به كه نفروشند مستورى به مستان شما

4 بخت خواب‌آلود ما بيدار خواهد شد مگر * زانكه زد بر ديده آبى روى رخشان شما

5 با صبا همراه بفرست از رخت گلدسته‌اى * بو كه بويى بشنويم از خاك بستان شما

6 عمرتان باد و مراد اى ساقيان بزم جم * گرچه جام ما نشد پرمى به دوران شما

7 دل خرابى مىكند دلدار را آگه كنيد * زينهار اى دوستان جان من و جان شما

8 كى دهد دست اين غرض يا رب كه همدستان شوند * خاطر مجموع ما ، زلف پريشان شما

9 دور دار از خاك و خون دامن ، چو بر ما بگذرى * كاندرين ره كشته بسيارند قربان شما

10 مىكند « حافظ » دعايى بشنو آمينى بگو * روزى ما باد لعل شكرافشان شما

11 اى صبا با ساكنان شهر يزد از ما بگو * كاى سر حق‌ناشناسان گوى چوگان شما

12 گرچه دوريم از بساط قرب ، همت دور نيست * بندهء شاه شماييم و ثناخوان شما

13 اى شهنشاه بلنداختر خدا را همتى * تا ببوسم همچو گردون خاك ايوان شما