غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٥٧٧

271 [ باغبان گر پنج روزى صحبت گل بايدش ]

1 باغبان گر پنج روزى صحبت گل بايدش * بر جفاى خار هجران ، صبر بلبل بايدش

2 اى دل اندر بند زلفش از پريشانى منال * مرغ زيرك چون به دام افتد تحمل بايدش

3 با چنين زلف و رخى بادش نظربازى حرام * هر كه روى ياسمين و جَعد سنبل بايدش

4 رند عالم‌سوز را با مصلحت بينى چه كار ؟ * كار مُلك است آنكه تدبير و تأمل بايدش

5 تكيه بر تقوا و دانش در طريقت كافريست * راهرو گر صد هنر دارد توكل بايدش

6 نازها زان نرگس مستانه‌اش بايد كشيد * اين دل شوريده تا آن جعد و كاكل بايدش

7 ساقيا در گردش ساغر تعلّل تا به چند ؟ * دور چون با عاشقان افتد تسلسل بايدش

8 كيست « حافظ » تا ننوشد باده بىآواز چنگ * عاشق مسكين چرا چندين تحمل بايدش ؟