غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٥٢٩

247 [ گر بود عمر و به ميخانه رسم بار دگر ]

247 [ گر بود عمر و به ميخانه رسم بار دگر ]

247 [ گر بود عمر و به ميخانه رسم بار دگر ]

1 گر بود عمر و به ميخانه رسم بار دگر * بجز از خدمت رندان نكنم كار دگر

2 خرّم آن روز كه با ديدهء گريان بروم * تا زنم آبِ در ميكده ، يك‌بار دگر

3 معرفت نيست درين قوم ، خدايا سببى * تا برم گوهر خود را به خريدار دگر

4 يار اگر رفت و حق صحبت ديرين نشناخت * حاشَ لِلَه كه روم من ز پى يار دگر

5 گر مساعد شودم دايرهء چرخ كبود * هم بدست آورمش ، باز به پرگار دگر

6 رازِ سربسته ما بين كه به دستان گفتند * هر زمان با دف و نى بر سر بازار دگر

7 عافيت مىطلبد خاطرم ار بگذارند * غمزهء شوخش و آن طرهء طرّار دگر

8 هر دم از درد بنالم كه فلك هر ساعت * كندم قصد دل ريش ، به آزار دگر

9 بازگويم نه درين واقعه « حافظ » تنهاست * غرقه گشتند درين باديه بسيارِ دگر