غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٥٠٥

235 [ مژده اى دل كه مسيحانفسى مىآيد ]

1 مژده اى دل كه مسيحانفسى مىآيد * كه ز انفاس خوشش بوى كسى مىآيد

2 در غم هجر مكن ناله و فرياد كه دوش * زده‌ام فالى و فرياد رسى مىآيد

3 ز آتش وادى ايمن نه منم خرم و بس * موسى اينجا به اميد قَبَسى مىآيد

4 هيچ‌كس نيست كه در كوى تواش كارى نيست * هركس آنجا به طريق هوسى مىآيد

5 كس ندانست كه منزلگه معشوق كجاست * اين قدر هست كه بانگ جرسى مىآيد

6 خبر بلبل اين باغ مپرسيد كه من * ناله‌اى مىشنوم كز قفسى مىآيد

7 دوست را گر سر پرسيدن بيمارِ غم است * گو بران خوش كه هنوزش نفسى مىآيد

8 جرعه‌اى ده كه به ميخانهء ارباب كرم * هر حريفى ز پى مُلتمَسى مىآيد

9 يار دارد سرِ صيد دل « حافظ » ياران * شاهبازى به شكار مگسى مىآيد