غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٤٧١

218 [ ساقى حديث سرو و گل و لاله مىرود ]

1 ساقى حديث سرو و گل و لاله مىرود * وين بحث با ثلاثهء غسّاله مىرود

2 مى ده كه نوعروس سخن حدّ حسن يافت * كار اين زمان ز صنعت دلاله مىرود

3 طىّ مكان ببين و زمان در سلوك شعر * كاين طفل يك‌شبه ره صدساله مىرود

4 آن چشم جاودانهء عابد فريب بين * كش كاروان سِحر ، ز دنباله مىرود

5 باد بهار مىوزد از گلسِتان شاه * وز ژاله باده در قدح لاله مىرود

6 شكّرشكن شوند همهء طوطيان هند * زين قند پارسى كه به بنگاله مىرود

7 از ره مرو به عشوهء دنيا كه اين عجوز * مكّاره مىنشيند و محتاله مىرود

8 خوى كرده مىخرامد و بر عارض سمن * از شرم روى او عَرَق از ژاله مىرود

9 « حافظ » ز شوق صحبت « سلطان غياث دين » * خامُش مشو كه كار تو از ناله مىرود