غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٤٣٥

200 [ ياد باد آنكه نهانت نظرى با ما بود ]

1 ياد باد آنكه نهانت نظرى با ما بود * رقم مهر تو بر چهرهء ما پيدا بود

2 ياد باد آنكه چو چشمت به عتابم مىكشت * معجز عيسويت در لب شكّرخا بود

3 ياد باد آنكه صبوحى زده در مجلس انس * جز من و يار نبوديم و خدا با ما بود

4 ياد باد آنكه رخت شمع طرب مىافروخت * وين دل سوخته پروانهء ناپروا بود

5 ياد باد آنكه در آن بزمگه خلق و ادب * آنكه او خنده مستانه زدى صهبا بود

6 ياد باد آنكه چو ياقوت قدح خنده زدى * در ميان من و لعل تو حكايتها بود

7 ياد باد آنكه مه من چو كمر بر بستى * در ركابش مه نو پيك جهان‌پيما بود

8 ياد باد آنكه خرابات‌نشين بودم و مست * و آنچه در مسجدم امروز كم است آنجا بود

9 ياد باد آنكه به اصلاح شما مىشد راست * نظم هر گوهر ناسفته كه « حافظ » را بود