غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٤١٧

191 [ آنان كه خاك را به نظر كيميا كنند ]

191 [ آنان كه خاك را به نظر كيميا كنند ]

191 [ آنان كه خاك را به نظر كيميا كنند ]

1 آنان كه خاك را به نظر كيميا كنند * آيا بود كه گوشهء چشمى به ما كنند

2 دردم نهفته به ز طبيبان مدعى * باشد كه از خزانهء غيبش دوا كنند

3 معشوق چون نقاب ز رخ بر نمىكشد * هركس حكايتى به تصور چرا كنند

4 چون حسن عاقبت نه به رندى و زاهديست * آن به كه كار خود به عنايت رها كنند

5 بىمعرفت مباش كه در مَن يَزيدِ عشق * اهل نظر معامله با آشنا كنند

6 حالى درون پرده بسى فتنه مىرود * تا آن زمان كه پرده بر افتد چها كنند

7 گر سنگ ازين حديث بنالد عجب مدار * صاحبدلان حكايت دل خوش ادا كنند

8 مى خور كه صد گناه ز اغيار در حجاب * بهتر ز طاعتى كه به روى و ريا كنند

9 پيراهنى كه آيد ازو بوى يوسفم * ترسم برادران غيورش قبا كنند

10 بگذر به كوى ميكده تا زمرهء حضور * اوقات خود ز بهر تو صرف دعا كنند

11 پنهان ز حاسدان به خودم خوان كه منعمان * خير نهان براى رضاى خدا كنند

12 « حافظ » دوام وصل ، ميسر نمىشود * شاهان كم التفات به حال گدا كنند