غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٣٩٧

181 [ گر مىفروش حاجت رندان روا كند ]

181 [ گر مىفروش حاجت رندان روا كند ]

181 [ گر مىفروش حاجت رندان روا كند ]

1 گر مىفروش حاجت رندان روا كند * ايزد گنه ببخشد و دفع بلا كند

2 حقّا كزين غمان برسد مژدهء امان * گر سالكى به عهد امانت وفا كند

3 گر رنج پيشت آيد و گر راحت اى حكيم * نسبت مكن به غير كه اينها خدا كند

4 در كارخانه‌اى كه ره علم و عقل نيست * وهم ضعيف راى فضولى چرا كند

5 ساقى به جام عدل بده باده تا گدا * غيرت نياورد كه جهان پربلا كند

6 مطرب بساز عود ، كه كس بىاجل نمرد * و آن كو ، نه اين ترانه سرايد خطا كند

7 ما را كه درد عشق و بلاى خمار كشت * يا وصل دوست يا مى صافى دوا كند

8 جان رفت در سر مى و « حافظ » به عشق سوخت * عيسى دمى كجاست ؟ كه احياى ما كند