غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٣٨٥

175 [ هر كه شد محرم دل در حرم يار بماند ]

1 هر كه شد محرم دل در حرم يار بماند * وانكه اين كار ندانست در انكار بماند

2 اگر از پرده برون شد دل ما عيب مكن * شكر ايزد كه نه در پردهء پندار بماند

3 صوفيان واستدند از گرو مى همه رخت * دلق ما بود كه در خانهء خمّار بماند

4 خرقه‌پوشان دگر مست گذشتند و گذشت * قصهء ماست كه بر هر سر بازار بماند

5 هر مى لعل كز آن دست بلورين ستديم * آب حسرت شد و در چشم گهربار بماند

6 جز دلم كو ز ازل تا به ابد عاشق اوست * جاودان كس نشنيدم كه در اين كار بماند

7 از صداى سخن عشق نديدم خوش‌تر * يادگارى كه درين گنبد دوّار بماند

8 داشتم دلقى و صد عيب مرا مىپوشيد * خرقه رهن مى و مطرب شد و زنار بماند

9 گشت بيمار كه چون چشم تو گردد نرگس * شيوهء او نشدش حاصل و بيمار بماند

10 بر جمال تو چنان صورت چين حيران شد * كه حديثش همه جا بر در و ديوار بماند

11 به تماشاگه زلفش دل « حافظ » روزى * شد كه بازآيد و جاويد گرفتار بماند