غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٣٧٣

169 [ در نمازم خم ابروى تو با ياد آمد ]

1 در نمازم خم ابروى تو با ياد آمد * حالتى رفت كه محراب به فرياد آمد

2 از من اكنون طمع صبر و دل و هوش مدار * كآن تحمل كه تو ديدى همه بر باد آمد

3 باده صافى شد و مرغان چمن مست شدند * موسم عاشقى و كار ، به بنياد آمد

4 بوى بهبود ز اوضاع جهان مىشنوم * شادى آورد گل و باد صبا شاد آمد

5 اى عروس هنر از بخت شكايت منماى * حجلهء حسن بياراى كه داماد آمد

6 دل‌فريبان نباتى همه زيور بستند * دلبر ماست كه با حسن خداداد آمد

7 زيرِ بارند درختان كه تعلق دارند * اى خوشا سرو كه از بار غم آزاد آمد

8 مطرب از گفتهء « حافظ » غزلى نغز بخوان * تا بگريم ، كه ز عهد طربم ياد آمد