غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٥

160 [ نفس باد صبا مشك‌فشان خواهد شد ]

1 نفس باد صبا مشك‌فشان خواهد شد * عالم پير دگرباره جوان خواهد شد

2 ارغوان ، جام عقيقى به سمن خواهد داد * چشم نرگس به شقايق نگران خواهد شد

3 اين تطاول كه كشيد از غم هجران بلبل * تا سرا پردهء گل نعره‌زنان خواهد شد

4 گر ز مسجد به خرابات شدم خرده مگير * مجلس وعظ درازست و زمان خواهد شد

5 اى دل ار عشرت امروز به فردا فكنى * مايهء نقد بقا را كه ضمان خواهد شد

6 ماه شعبان مده از دست قدح كاين خورشيد * از نظر تا شب عيد رمضان خواهد شد

7 گل عزيزست ، غنيمت شمريدش صحبت * كه به باغ آمد ازين راه و از آن خواهد شد

8 مطربا مجلس انس است ، غزل خوان و سرود * چند گويى كه چنين رفت و چنان خواهد شد

9 « حافظ » از بهر تو آمد سوى اقليم وجود * قدمى نه به وداعش كه روان خواهد شد