غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٣٢١

143 [ بَريدِ باد صبا دوشم آگهى آورد ]

143 [ بَريدِ باد صبا دوشم آگهى آورد ]

143 [ بَريدِ باد صبا دوشم آگهى آورد ]

1 بَريدِ باد صبا دوشم آگهى آورد * كه روز محنت و غم رو به كوتهى آورد

2 به مطربان صبوحى دهيم جامهء چاك * بدين نويد كه باد سحرگهى آورد

3 بيا بيا كه تو حور بهشت را رضوان * بدين جهان ز براى دل رهى آورد

4 همىرويم به شيراز با عنايت دوست * زهى رفيق كه بختم به همرهى آورد

5 به جبر خاطر ما كوش كاين كلاهِ نمد * بسا شكست كه بر افسر شهى آورد

6 چه ناله‌ها كه رسيد از دلم به خرگه ماه * چو باد عارض آن ماهِ خرگهى آورد

7 رساند رايت منصور بر فلك « حافظ » * كه التجا به جناب شهنشهى آورد