غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٧

126 [ سحر بلبل حكايت با صبا كرد ]

1 سحر بلبل حكايت با صبا كرد * كه عشق روى گل با ما چها كرد

2 از آن رنگ رخم خون در دل انداخت * و زين گلشن به خارم مبتلا كرد

3 غلام همت آن نازنينم * كه كار خير ، بىروى و ريا كرد

4 خوشش باد آن نسيم صبحگاهى * كه درد شب‌نشينان را دوا كرد

5 نقاب گل كشيد و زلف سنبل * گره‌بندِ قباى غنچه وا كرد

6 من از بيگانگان ديگر ننالم * كه با من هر چه كرد آن آشنا كرد

7 گر از سلطان طمع كردم خطا بود * ور از دلبر وفا جستم جفا كرد

8 به هر سو بلبل عاشق در افغان * تنعم از ميان باد صبا كرد

9 وفا از خواجگان شهر با من * كمال دولت و دين « بو الوفا » كرد

10 بشارت بر ، به كوى مىفروشان * كه « حافظ » توبه از زهد و ريا كرد