غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٣
124 [ نيست در شهر نگارى كه دل ما ببرد ]
124 [ نيست در شهر نگارى كه دل ما ببرد ]
124 [ نيست در شهر نگارى كه دل ما ببرد ]
1 نيست در شهر نگارى كه دل ما ببرد * بختم ار يار شود ، رختم ازينجا ببرد
2 كو حريفى گشِ سر مست كه پيش كرمش * عاشق سوخته‌دل نام تمنا ببرد
3 باغبانا ز خزان ، بىخبرت مىبينيم * آه از آن روز كه بادت ، گل رعنا ببرد
4 رهزن دهر نخفتست مشو ايمن ازو * اگر امروز نبرده ست كه فردا ببرد
5 در خيال اين همه لعبت به هوس مىبازم * بو كه صاحب‌نظرى نام تماشا ببرد
6 علم و فضلى كه به چل سال بدست آوردم * ترسم آن نرگس مستانه به يك جا ببرد
7 راه عشق ار چه كمينگاهِ كمانداران است * هر كه دانسته رود ، صرفه ز اعدا ببرد
8 سِحر با معجزه پهلو نزند دل خوش دار * سامرى كيست كه دست از يد بيضا ببرد
9 جام مينايى مى سدِّ ره تنگ‌دليست * منه از دست كه سيل غمت از جا ببرد
10 « حافظ » از جان طلبد غمزهء مستانهء يار * خانه از غير بپرداز و بهل تا ببرد