غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ٢١٣

89 [ چه لطف بود كه ناگاه رشحهء قلمت ]

89 [ چه لطف بود كه ناگاه رشحهء قلمت ]

89 [ چه لطف بود كه ناگاه رشحهء قلمت ]

1 چه لطف بود كه ناگاه رشحهء قلمت * حقوق خدمت ما عرضه كرد بر كرمت

2 به نوك خامه رقم كرده‌اى سلام مرا * كه كارخانهء دوران مباد بىرقمت

3 مرا ذليل مگردان به شكر اين نعمت * كه داشت دولت سرمد ، عزيز و محترمت

4 بيا كه با سر زلفت قرار خواهم كرد * كه گر سرم برود بر ندارم از قدمت

5 ز حال ما دلت آگه شود مگر وقتى * كه لاله بردمد از خاك كشتگان غمت

6 روان تشنهء ما را به جرعه‌اى درياب * چو مىدهند زلال خضر ز جام جمت

7 نگويم از من بيدل به سهو كردى ياد * كه در حساب خرد سهو نيست بر قلمت

8 هميشه وقت تو اى عيسى صبا خوش باد * كه جان حافظ دلخسته زنده شد به دمت