غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ١٨٧

76 [ جز آستان توام در جهان پناهى نيست ]

1 جز آستان توام در جهان پناهى نيست * سرِ مرا بجز اين در ، حواله‌گاهى نيست

2 اگر تو تيغ زنى من سپر بيندازم * كه تير ما بجز از ناله‌اى و آهى نيست

3 چرا ز كوى خرابات روى برتابم * كزين به‌ام به جهان هيچ رسم و راهى نيست

4 زمانه گر بزند آتشم به خرمن عمر * بگو بسوز كه بر من به برگ كاهى نيست

5 غلام نرگس جَمّاش آن سَهى قدم * كه از شراب غرورش به كس نگاهى نيست

6 مباش در پى آزار و هر چه خواهى كن * كه در شريعت ما غير از اين گناهى نيست

7 چنين كه از همه سو دام راه مىبينم * به از حمايت زلفت مرا پناهى نيست

8 عنان كشيده رو اى پادشاه كشور حسن * كه نيست بر سر راهى كه دادخواهى نيست

9 خزينهء دل حافظ به زلف و خال مده * كه كارهاى چنين حدِّ هر سياهى نيست