غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ١٧٧

71 [ مردم ديدهء ما جز به رخت ناظر نيست ]

71 [ مردم ديدهء ما جز به رخت ناظر نيست ]

71 [ مردم ديدهء ما جز به رخت ناظر نيست ]

1 مردم ديدهء ما جز به رخت ناظر نيست * دل سرگشته ما غير ترا ذاكر نيست

2 اشكم احرامِ طواف حرمت مىبندد * گرچه از خون دل ريش دمى طاهر نيست

3 بستهء دام و قفس باد چو مرغ وحشى * طاير سِدره اگر در طلبت ، ساير نيست

4 عاشق مفلس اگر قلب دلت كرد نثار * مكنش عيب كه بر نقد روان قادر نيست

5 عاقبت دست بدان سرو بلندش برسد * هر كه در راه طلب ، همت او قاصر نيست

6 از روان‌بخشىِ عيسى نزنم پيش تو دم * ز آن كه در روح‌فزايى ، چو لبت ماهر نيست

7 من كه در آتش سوداى تو آهى نزنم * كى توان گفت كه بر داغ ، دلم صابر نيست

8 روز اول كه سر زلف تو ديدم گفتم * كه پريشانى اين سلسله را آخر نيست

9 سَرِ پيوند تو تنها نه دل حافظ راست * كيست آن كش سر پيوند تو در خاطر نيست