غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ١٤٥

55 [ ز گريه مردم چشمم نشسته در خون است ]

1 ز گريه مردم چشمم نشسته در خون است * ببين كه در طلبت حال مردمان چون است

2 به ياد لعل تو و چشم مست ميگونت * ز جام غم مىِ لعلى كه مىخورم خون است

3 ز مشرق سرِ كوى آفتاب طلعت تو * اگر طلوع كند طالعم همايون است

4 حكايت لب شيرين كلام فرهادست * شكنج طرّهء ليلى مقام مجنون است

5 دلم بجو كه قدت همچو سرو ، دلجوى است * سخن بگو كه كلامت لطيف و موزون است

6 ز دُورِ باده به جان راحتى رسان ساقى * كه رنج خاطرم از جورِ دور گردون است

7 از آن دمى كه ز چنگم برفت رودِ عزيز * كنار دامن من همچو رود جيحون است

8 چگونه شاد شود اندرون غمگينم * به اختيار كه از اختيار بيرون است

9 ز بيخودى طلب يار مىكند حافظ * چو مفلسى كه طلبكار گنج قارون است