غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ١٤٣

54 [ منم كه گوشه ميخانه خانقاه من است ]

54 [ منم كه گوشه ميخانه خانقاه من است ]

54 [ منم كه گوشه ميخانه خانقاه من است ]

1 منم كه گوشه ميخانه خانقاه من است * دعاى پير مغان وِردِ صبحگاه من است

2 گرم ترانهء چنگ صبوح نيست چه باك * نواى من به سحر آهِ عذرخواه من است

3 ز پادشاه و گدا فارغم به حمد الله * كمين گداى در دوست پادشاه من است

4 غرض ز مسجد و ميخانه‌ام وصال شماست * جز اين خيال ندارم خدا گواه من است

5 مگر به تيغ اجل خيمه بركنم ورنى * رميدن از در دولت نه رسم و راه من است

6 از آن زمان كه برين آستان نهادم روى * فراز مسند خورشيد تكيه‌گاه من است

7 گناه اگر چه نبود اختيار ما حافظ * تو در طريق ادب كوش و گو گناه من است