غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ١٣٥

50 [ روضهء خلد برين خلوت درويشان است ]

1 روضهء خلد برين خلوت درويشان است * مايهء محتشمى خدمت درويشان است

2 گنج عزّت كه طلسمات عجايب دارد * فتح بابش نظر رحمت درويشان است

3 قصر فردوس كه رضوانش به دربانى رفت * منظرى از چمن نُزهت درويشان است

4 آنچه زر مىشود از پرتو آن قلب سياه * كيمياييست كه در صحبت درويشان است

5 آنكه پيشش بنهد تاج تكبّر خورشيد * كبرياييست كه در حشمت درويشان است

6 دولتى را كه نباشد غم از آسيب زوال * بىتكلف بشنو دولت درويشان است

7 خسروان قبلهء حاجات دعايند ولى * سببش بندگى حضرت درويشان است

8 روى مقصود كه شاهان به دعا مىطلبند * مظهرش آينهء طلعت درويشان است

9 از كران تا به كران لشكر ظلم است ولى * از ازل تا به ابد فرصت درويشان است

10 اى توانگر مفروش اين همه نخوت كه ترا * سر و زر در كنف همت درويشان است

11 گنج قارون كه فرومىرود از قهر هنوز * خوانده باشى كه هم از غيرت درويشان است

12 حافظ ار آب‌حيات ابدى مىخواهى * منبعش خاك در خلوت درويشان است

13 من غلام نظر آصف عهدم كو را * صورت خواجگى و سيرت درويشان است