غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ١١٧

41 [ المنة لله كه در ميكده باز است ]

1 المنة لله كه در ميكده باز است * زان‌رو كه مرا بر درِ او روى نياز است

2 خمها همه در جوش و خروشند ز مستى * وان مى كه در آنجاست حقيقت نه مجاز است

3 از وى همه مستى و غرورست و تكبر * وز ما همه بيچارگى و عجز و نياز است

4 رازى كه برِ غير نگفتيم و نگوييم * با دوست بگوييم كه او محرم راز است

5 شرح شكن زلف خم اندر خم جانان * كوته نتوان كرد كه اين قصه دراز است

6 بار دل مجنون و خم طُرّهء ليلى * رخسارهء محمود و كف پاى اياز است

7 بر دوخته‌ام ديده چو باز از همه عالم * تا ديدهء من بر رخ زيباى تو باز است

8 در كعبهء كوى تو هر آن‌كس كه درآيد * از قبلهء ابروى تو در عين نماز است

9 اى مجلسيان سوز دل « حافظ » مسكين * از شمع بپرسيد كه در سوز و گداز است