غزليات حافظ ( فارسى ) — الصفحة ١١٥

40 [ باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبرست ]

1 باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبرست * شمشاد سايه‌پرور من از كه كمتر است

2 اى نازنين پسر تو چه مذهب گرفته‌ايى ؟ * كِت خون ما حلال‌تر از شير مادر است

3 چون نقش غم ز دور ببينى شراب خواه * تشخيص كرده‌ايم و مداوا مقرّر است

4 از آستان پير مغان سر چرا كشيم * دولت درين سرا و گشايش درين در است

5 يك قصّه بيش نيست غم عشق و اين عجب * كز هر زبان كه مىشنوم نامكرر است

6 دى وعده داد وصلم و در سر شراب داشت * امروز تا چه گويد و بازش چه در سر است

7 شيراز و آب ركنى و اين باد خوش نسيم * عيبش مكن كه خال رخ هفت كشور است

8 فرق است از آب‌خضر كه ظلمات جاى اوست * تا آب ما كه منبعَش الله اكبر است

9 ما آبروى فقر و قناعت نمىبريم * با پادشه بگوى كه روزى مقدّر است

10 در راه ما شكسته‌دلى مىخزند و بس * بازار خودفروشى از آن‌سوى ديگر است

11 « حافظ » چه طرفه شاخ نباتيست كلك تو * كش ميوه دلپذيرتر از شهد و شكّر است