منية المريد ( فارسى ) — الصفحة ٣١٩

علم فقه يا احكام شرعيه

فقه به او ارزانى شده نيازمند به ديگران نباشد و چون محتاج آنها شود با آنكه غفلت دارد وى را بگمراهى اندازند .

مفضل بن عمر گفت از آن حضرت شنيدم ميفرمود : بر شما مردم لازم است كه تفقه در دين خدا نمائيد و نادان مباشيد ، زيرا كسى كه در دين خدا تفقه نكند روز پاداش ، خدا نظر عنايتى به او نفرمايد و عملش را تصفيه نكند .

ابان تغلب از آن حضرت روايت كرده : فرمود دوست دارم سرهاى ياران مرا به تازيانه بكوبند تا فقيه در دين شوند .

و از آن حضرت نقل شده : مردى بحضرتش عرض كرد فدايت گردم شخصى معنى تفقه در دين را دانسته و چون اين سعادت نصيب او گرديده و بهره‌مند شده گوشهء انزوا برگزيده و به خانه نشسته و به ديگران نياموخته فرمود اين مرد چگونه تفقه در دين نموده ! ؟

يعنى تفقه در دين نه تنها براى خود شخص است كه راه حلال و حرام را بداند و خود را از صدمات برهاند بلكه شايسته است اين رنج را صد درصد براى آسايش ديگران بر خود هموار سازد .

على بن حمزه گفت : حضرت صادق عليه السّلام ميفرمود تفقه در دين نمائيد زيرا مردى از شماها كه فقيه در دين خدا نباشد اعرابى و جاهل است ، همانا خدا در كتاب خود ( سورهء توبه آيهء صد و بيست و يكم ) فرموده لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَ لِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ .

حضرت باقر عليه السّلام فرمود : كليه كمالات انسان تفقه در دين و شكيبائى بر واردات و هزينهء زندگى كه به حكم قضا و قدر انتخاب شده مىباشد .