منية المريد ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٤

محصل به حسن خط نپردازد

مؤمنى صلوات جايز باشد چنانچه قرآن و حديث به اين معنى گواهى ميدهند .

نوشتن آنچه ذكر شد از ثنا و امثال او تنها دعائى است كه انشا مىكند نه سخنى باشد كه روايت نمايد ، و در اين خصوص هم عمل مصنف كتاب مدخليت ندارد به اين معنى كه مؤلف صلوات و سلام را ننوشته ما هم ننويسيم بلكه نگارش بدهد ، گرچه از اصل منقول يا مسموع حذف شده باشد .

و هرگاه از اين موضوع تصنيف يا روايتى به دستش آمد آنچه محل اعتنا است همان را ثبت و ضبط كند حد اكثر ، آنچه تاكنون نوشتيم راجح و مختار در نظر بسيارى از علما است .

برخى از علما معتقدند كه همهء اينها را ترك كند و تنها به صلوات و سلام زبانى قناعت نمايد .

شايسته است سلام بر پيغمبر را توأم با صلوات بر آن حضرت بگويد ، تا به ظاهر « 1 » آيه عمل كرده باشد آرى اگر بصلوات تنها اكتفا كرد ضررى نخواهد داشت .

محصل به حسن خط نپردازد

محصل به حسن خط نپردازد

سيزدهم - محصلى كه به تحصيل علم اشتغال دارد چندان در حسن خط مبالغه نكند بلكه تمام همت خود را در صحت خط به كار برد .

و تا ميتواند از تعليق بر كتاب خوددارى كند و از مشق حروف به‌پرهيزد .

تعليق : عبارتست از اختلاط حروفى كه تفريق آنها شايسته نمىباشد .

( 1 ) إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا الخ