منية المريد ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٤

نتيجهء نويسندگى

خود دامن همت بكمر زند و بطور كفائى از نظر كتابت و حفظ و تصحيح و روايت دربارهء آنها بكوشد ، و به طورىكه قواعد اصولى دربارهء فرض كفائى بما دستور ميدهد به اين طريق است كه : چون كسى كه فرض كفائى بر اثر همت او اقامه شود موجود نباشد همهء مكلفين به آن حكم مخاطبند به طورىكه اگر همه در اين باب تقصير كنند گناهكارند ، بنابراين امر كتابت واجب عينى بشمار رفته تا آن هنگام كه من به الكفايه پيدا شود .

بالجمله ، در باب حث بر كتابت و پاداش بىشمارى كه از اين راه دستگير علماء ميگردد آثار بسيارى رسيده و احاديثى نقل شده .

پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم فرمود : دانش را مقيد ساخته و در بند كنيد كسى عرض كرد تقيد او بچه چيز است ؟

فرمود به كتابت و نوشتن .

روايت شده مردى از انصار در كنار حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله و سلّم مىنشست و استماع حديث ميكرد ليكن نميتوانست حفظ كند در نتيجه به حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله و سلّم شكايت كرد فرمود از دست راستت يارى بجو و حضرت بدست او اشاره فرمود يعنى بنويس .

حضرت امام حسن عليه السّلام پسران خود و كودكان خواهرش را خواند ، و فرمود شما خوردان و كوچكان قوميد ، بدين زودى كه از بزرگان قوم بشمار خواهيد رفت دانش آموزيد و كسى كه نميتواند علم را محفوظ بدارد بنويسد و در خانهء خود باقى بدارد .

ابو بصير گويد : از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم ميفرمود بنويسيد ، زيرا تا وقتىكه ننوشته‌ايد تمكن نداريد حفظ كنيد .

و فرمود : اتكال دل به نوشتن است .

عبيدة بن زراره گفت كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود نوشتهاى خود