منية المريد ( فارسى ) — الصفحة ١٣٨

استاد از آنچه نميداند شرمنده نباشد

زرارة بن اعين گويد : به حضرت ابو جعفر عليه السّلام عرض كردم : حق خداى متعال بر بندگان چيست ؟

فرمود آنچه را ميدانند بمردم بازگويند و دربارهء آنچه آگهى ندارند توقف كنند .

حضرت صادق عليه السّلام فرمود : خداى متعال دو آيهء از قرآن را ( كه نگويند تا نميدانند و ايراد نكنند به آنچه دانش ندارند ) ويژهء بندگان خود قرار داده آنجا كه در ( سوره اعراف آيه صد و شصت و هشتم ) أَ لَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِيثاقُ الْكِتابِ أَنْ لا يَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ و در ( سوره يونس آيه چهلم ) بَلْ كَذَّبُوا بِما لَمْ يُحِيطُوا بِعِلْمِهِ وَ لَمَّا يَأْتِهِمْ تَأْوِيلُهُ .

ابن عباس ( رض ) گويد : هرگاه دانشمندى ( لا ادرى ) را ترك كند هلاك خواهد شد .

ابن مسعود ( رض ) گويد : هرگاه از كسى دربارهء موضوعى سؤال كنند كه كاملا اطلاعى نداشته باشد بگويد نميدانم ، زيرا نادانى يك سوم دانائى است .

ديگرى گفته نادانى من يك سوم دانائى منست .

برخى از فضلا گفته‌اند : شايسته است كه مرد دانشمند ياران خود را به ( لا ادرى ) توصيه كند ، مقصود اينست ، شخص مذكور پيوسته اين كلمه را به زبان براند تا امر لا ادرى بر آنها آسان گرديده و به او خوى گيرند و در هنگام به كار برند .

ديگرى گفته لا ادرى را فراگير ، زيرا اگر گفتى لا ادرى ، دانشت آموزند تا دانا شوى و اگر گفتى ادرى ( ميدانم ) آن‌قدر از تو بپرسند تا بگوئى لا ادرى .

بدان كه : سخن لا ادرى كه مرد دانشمند بر زبان ميراند از رتبهء