ديوان حافظ ( انتشارات زوار ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٨٩

فهرست اسامى رجال

394 ارم ، ( گويا نام باغى بوده در شيراز ) ، 81 ،

اصفهان ، قكط ( موسيقى ) ، 419 ،

اللّه اكبر « ( 1 ) » ، تنگ - ، 39 ،

ايذج ، 390 ،

باغ‌كاران ، 103 ،

بخارا ، 3 ،

بغداد ، 41 ، 190 ، 250 ، 472 ،

بنگاله ، 225 ،

بيت الحرام ، 262 ،

پارسايان ، ( يعنى اهل پارس ، در مقابل تازيان ) ، 359 ،

تازيان ، 359 ،

تبريز ، 41 ، ص 367 ،

ترك ، 3 ، 47 ، 82 ، 124 ، 131 ، 145 ، 205 ، 282 ، 302 ، 346 ، 412 ، ص 357 ،

تركان ، 3 ، 104 ، 180 ، 185 ، 345 ، 440 ، 470 ،

ثمود ، 219 ،

جام ، 7

جعفرآباد ، 279 ،

جوى موليان ، 470 ،

( 1 ) تنگ يعنى درّهء واقع بين دو كوه و تنگ « اللّه اكبر » واقع است در شمال شيراز ما بين دو كوه چهل مقام و بابا كوهى و ممرّ آب ركن‌آباد سابق الذّكر از آنجاست ، رجوع شود به فارسنامهء ناصرى ج 2 ص 21 و آثار العجم مرحوم فرصت شيرازى ص 130 و 424 - 425 ، و عين عبارت او در موضع اوّل از قرار ذيل است : « تنگ اللّه اكبر طاقى است به مقدار دو سه ميدان دور از شهر ميان دو كوه كه از زير آن ذهاب و اياب مردم مىشود و بالاى آن در اطاقى قرآن بزرگى نهاده آن را قرآن هفده من نامند و چشمهء ركن‌آباد در آن حوالى جارى است » ،