ديوان حافظ ( انتشارات زوار ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٧٨

36 - [ اى سايهء سنبلت سمن‌پرورده ]

383

ايضا له - 24

چون باده « 1 » ز غم چه بايدت جوشيدن * با لشكر غم چه بايدت كوشيدن

سبزست لبت ساغر ازو دور مدار * مى بر لب سبزه خوش بود نوشيدن

ايضا له - « * » / خ /

اى شرم‌زده غنچهء مستور از تو * حيران و خجل نرگس مخمور از تو

گل با تو برابرى كجا يا رد كرد * كو نور ز مه دارد و مه نور از تو

ايضا له - 25

چشمت كه فسون و رنگ مىبارد ازو * افسوس كه تير جنگ مىبارد ازو

بس زود ملول كشتى از همنفسان * آه از دل تو كه سنگ مىبارد ازو

ايضا له - « * » / خ /

اى باد حديث من نهانش مىگو * سرّ دل من به صد زبانش مىگو

مىگو نه بدانسان كه ملالش گيرد * مىگو سخنىّ و در ميانش مىگو

ايضا له - 26

اى سايهء سنبلت سمن‌پرورده * ياقوت لبت درّ عدن پرورده

همچون لب خود مدام جان مىپرور * زان « 2 » راح كه روحيست بتن پرورده

( 1 ) . بادهء غم * . اين رباعىها را ندارد ( 2 ) . زان راح كه روح است بدان ارزنده