ديوان حافظ ( انتشارات زوار ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٥٥
2 - [ بيا ساقى آن مى كه حال آورد ]
360 46
كه بار غمم بر زمين دوخت پاى * بضرب اصولم برآور ز جاى « * »
6 47
مغنّى نوائى به گلبانگ رود * بگوى و بزن خسروانى سرود « * » « ( 1 ) »
7 48
روان بزرگان ز خود شاد كن * ز پرويز و از باربد ياد كن « * » « 101 »
8 49
مغنّى از آن پرده نقشى بيار * ببين تا چه گفت از درون پرده‌دار « * »
9 50
چنان بركش آواز خنياگرى * كه ناهيدچنگى برقص آورى « * » « 102 »
10 51
رهى زن كه صوفى به حالت رود * به مستىّ وصلش حوالت رود « * »
12 52
مغنّى دف و چنگ را ساز ده * به آيين خوش نغمه آواز ده « * »
11 53
فريب جهان قصّهء روشن است * ببين تا چه زايد شب آبستن است « * * »
5 54
مغنّى ملولم دوتائى بزن * به يكتائى او كه تائى بزن « * * * » « 103 »
1 55
همىبينم از دور گردون شگفت * ندانم كرا خاك خواهد گرفت « * »
3 56
دگر « ( 2 ) » رند « 1 » مغ آتشى مىزند * ندانم چراغ كه برمىكند « + معنى $ 000 $ » « 104 »
4 57
درين خون‌فشان عرصهء رستخيز * تو خون صراحى و ساغر بريز « + معنى $ 000 $ + معنى $ 000 $ »
2 58
به مستان نويد سرودى فرست * بياران رفته درودى فرست « + معنى $ 000 $ + معنى $ 000 $ + معنى $ 000 $ »
2
( 101 ) بزرگان : پرويز و باربد ( 102 ) موسيقى از نظر عرفان ( 103 ) خداى يكتا ( 104 ) چراغ بركندن ( 1 ) چنين است در خ ، ولى اين بيت با جزئى اختلافى تقريبا عين بيت پانزدهم قبل ازين است ، ( 2 ) چنين است يعنى « دگر » با دال در اصل نسخهء خطّى خ صريحا ، ولى در چاپ « و گر » با واو چاپ شده ، * . اين بيتها از مغنىنامهء شمارهء 7 اند * * . مقطع ساقىنامهء شمارهء 6 * * * . مطلع مغنىنامهء شمارهء 7 ( 1 ) . و گر زند خوان + معنى $ 000 $ . از ساقىنامهء شماره 6 + معنى $ 000 $ + معنى $ 000 $ . از ساقىنامهء شمارهء 6 + معنى $ 000 $ + معنى $ 000 $ + معنى $ 000 $ . از ساقىنامهء شمارهء 7