ديوان حافظ ( انتشارات زوار ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٩٧
438 [ سبت سلمى بصدغيها فؤادى ]
304
437 [ اى قصّهء بهشت ز كويت حكايتى ] « 102 »
437 [ اى قصّهء بهشت ز كويت حكايتى ] « 102 »
428 1
اى قصّهء بهشت ز كويت حكايتى * شرح جمال حور ز رويت روايتى
1 2
انفاس عيسى از لب لعلت لطيفهء « 1 » * آب خضر « 2 » ز نوش لبانت « 3 » كنايتى
2 3
هر پاره از دل من و از غصّه قصّهء « 4 » * هر سطرى « 5 » از خصال تو وز رحمت آيتى
3 4
كى عطرساى مجلس روحانيان شدى * گل را اگر نه بوى تو كردى رعايتى
4 5
در آرزوى خاك در يار سوختيم * ياد آور اى صبا كه نكردى حمايتى
5 6
اى دل به هرزه دانش و عمرت « 6 » به باد رفت * صد مايه داشتىّ و نكردى كفايتى
6 7
بوى دل كباب من آفاق را گرفت * اين آتش درون بكند هم سرايتى
7 8
در آتش ار خيال رخش دست مىدهد * ساقى بيا كه نيست ز دوزخ شكايتى
8 9
دانى مراد حافظ ازين درد و غصّه چيست * از تو كرشمهء « 7 » و ز خسرو عنايتى
9
438 [ سبت سلمى بصدغيها فؤادى ]
438 [ سبت سلمى بصدغيها فؤادى ]
429 1
سبت سلمى بصدغيها فؤادى * و روحى كل يوم لى يناد
1 2
نگارا « 8 » بر من بيدل ببخشاى * و واصلنى على رغم الاعادى
2 3
حبيبا « 9 » در غم سوداى عشقت * توكّلنا على ربّ العباد
6 4
أ من انكرتنى عن عشق سلمى * تزاول آن روى نهكو بوادى « ( 1 ) » « 101 »
3
( 101 ) لهجهء شيرازى قديم ( 102 ) ساده و متوسط ( 1 ) درين غزل بعضى ابيات يا مصاريع به لهجهء شيرازى قديم است ، و « بوادى » يعنى ببايد ديدن يعنى « اى كسى كه بر من انكار كردى از عشق سلمى تو از اوّل آن روى نيكو را بايستى ديده باشى » ، - خ م : نوادى ( بجاى بوادى ) ، ( 1 ) . لطيفهاى ( 2 ) . و آب خضر ( 3 ) . ز نوش دهانت ( 4 ) . قصهاى ( 5 ) . هر شطرى از ( 6 ) . ز دست رفت ( 7 ) . كرشمهاى ( 8 ) . خدا را ( 9 ) . نگارا