ديوان حافظ ( انتشارات زوار ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٧٠
402 [ نكتهء دلكش بگويم خال آن مهرو ببين ] « 109 »
277 9
زاهد چو از نماز تو كارى نمىرود * هم مستى شبانه و راز و نياز من « 101 »
9 10
حافظ ز گريه « 1 » سوخت بگو حالش اى صبا * با شاه دوست‌پرور دشمن‌گداز من
10
401 [ چون شوم خاك رهش دامن بيفشاند ز من ] « 108 »
401 [ چون شوم خاك رهش دامن بيفشاند ز من ] « 108 »
393 1
چون شوم خاك رهش دامن بيفشاند ز من * ور بگويم دل بگردان « ( 1 ) » رو بگرداند ز من « 102 »
1 2
روى رنگين را بهر كس مىنمايد همچو گل * ور بگويم بازپوشان بازپوشاند ز من « 103 »
2 3
چشم خود را گفتم آخر يك نظر سيرش ببين * گفت مىخواهى مگر تا جوى خون راند ز من « 104 »
3 4
او به خونم تشنه و من بر لبش تا چون شود * كام بستانم ازو يا داد بستاند ز من
4 5
گر چو فرهادم به تلخى جان برآيد باك نيست * بس حكايتهاى شيرين بازمىماند ز من « 105 »
6 6
گر چو شمعش پيش مىرم بر غمم خندان « 2 » « ( 2 ) » شود * ور برنجم خاطر نازك برنجاند ز من « 106 »
5 7
دوستان جان داده‌ام بهر دهانش بنگريد * كو به چيزى مختصر چون بازمىماند ز من « 107 »
7 8
صبر « 3 » كن حافظ كه گر زين دست باشد درس غم * عشق در هر گوشهء « 4 » افسانهء خواند ز من
8
402 [ نكتهء دلكش بگويم خال آن مهرو ببين ] « 109 »
402 [ نكتهء دلكش بگويم خال آن مهرو ببين ] « 109 »
394 1
نكتهء « 5 » دلكش بگويم خال آن مهرو ببين * عقل و جان را بستهء زنجير آن گيسو ببين
1
( 101 ) مستى توأم با راز و نياز ( 102 ) جور محبوب ( 103 ) جور محبوب ( 104 ) جور محبوب ( 105 ) جور محبوب ( 106 ) جور محبوب ( 107 ) جور محبوب ( 108 ) ساده بسيار عالى ( 109 ) ساده عالى ( 1 ) چنين است در جميع نسخ خطّى موجود نزد اينجانب ، نسخ چاپى : دل مگردان ، ( 2 ) چنين است در خ ، نسخ ديگر : خنده چو صبح ، ( 1 ) . ز غصّه ( 2 ) . بر غمم خندد چو صبح ( 3 ) . ختم كن حافظ ( 4 ) . در هر گوشه‌اى افسانه‌اى ( 5 ) . نكته‌اى