ديوان حافظ ( انتشارات زوار ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٥٠

373 [ خيز تا خرقهء صوفى بخرابات بريم ] « 107 »

257 2

روز نخست چون دم رندى زديم و عشق * شرط آن بود كه جز « 1 » ره آن شيوه نسپريم

2 3

جائى كه تخت و مسند جم مىرود به باد * گر غم خوريم خوش نبود به كه مى خوريم

3 4

تا بو كه دست در كمر او توان زدن * در خون دل نشسته چو ياقوت احمريم

4 5

واعظ مكن نصيحت شوريدگان كه ما * با خاك كوى دوست بفردوس ننگريم « 101 »

5 6

چون صوفيان به حالت و رقصند مقتدا * ما نيز هم به شعبده دستى برآوريم

6 7

از جرعهء تو خاك زمين درّ و لعل يافت * بيچاره ما كه پيش تو از خاك كمتريم

7 8

حافظ چو ره به كنگرهء كاخ وصل نيست * با خاك آستانهء اين در به سر بريم « 102 »

8

373 [ خيز تا خرقهء صوفى بخرابات بريم ] « 107 »

373 [ خيز تا خرقهء صوفى بخرابات بريم ] « 107 »

366 1

خيز تا خرقهء صوفى بخرابات بريم « 103 » * شطح و طامات به بازار خرافات بريم

1 2

سوى رندان قلندر به ره آورد سفر * دلق بسطامى و سجّادهء طامات بريم « 104 »

2 3

تا همه خلوتيان جام صبوحى گيرند * چنگ صبحى بدر پير مناجات بريم

3 4

با تو آن عهد كه در وادى ايمن بستيم * همچو موسى أَرِنِي گوى بميقات بريم « 105 »

4 5

كوس ناموس تو بر « 2 » كنگرهء عرش زنيم * علم عشق تو بر بام سماوات بريم

5 6

خاك كوى تو بصحراى قيامت فردا « 106 » * همه بر فرق سر از بهر مباهات بريم

6

( 101 ) عبادت عارف ( 102 ) عبوديّت نه ربوبيّت ( 103 ) رك ضميمه . ( 104 ) قلندرى نه صوفيگرى ( 105 ) ارنى ، لقاء الله ( 106 ) قيامت ( 107 ) عرفانى عالى ( 1 ) . جز ره اين شيوه ( 2 ) . تو از كنگرهء