ديوان حافظ ( انتشارات زوار ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٤
149 [ دلم جز مهر مهرويان طريقى برنمىگيرد ] « 103 »
101 3
در بحر فتاده‌ام چو ماهى * تا يار مرا بشست گيرد
3 4
در پاش فتاده‌ام به زارى * آيا بود آنكه دست گيرد
2 5
خرّم دل آنكه « 1 » همچو حافظ * جامى ز مى الست گيرد « 101 »
5
149 [ دلم جز مهر مهرويان طريقى برنمىگيرد ] « 103 »
149 [ دلم جز مهر مهرويان طريقى برنمىگيرد ] « 103 »
145 1
دلم جز مهر مهرويان طريقى برنمىگيرد * ز هر در مىدهم پندش و ليكن درنمىگيرد
1 2
خدا را اى نصيحت‌گو حديث « 2 » ساغر و مى گو * كه نقشى در خيال ما ازين خوش‌تر نمىگيرد
2 3
بيا اى ساقى گل‌رخ بياور بادهء رنگين * كه فكرى در درون ما ازين بهتر نمىگيرد « ( 1 ) » « * »
- 4
صراحى مىكشم پنهان و مردم دفتر انگارند * عجب گر آتش اين زرق در دفتر نمىگيرد
3 5
من اين دلق مرقّع « 3 » را بخواهم سوختن روزى * كه پير مىفروشانش به جامى برنمىگيرد
4 6
از آن رو « 4 » هست ياران را صفاها با مى لعلش « 5 » * كه غير از راستى نقشى در آن « 6 » جوهر نمىگيرد « 102 »
5 7
سر و چشمى چنين دلكش تو گوئى چشم ازو بردوز * برو كاين وعظ بىمعنى مرا در سر نمىگيرد « * »
- 8
نصيحت گوى رندان را كه با حكم قضا جنگست * دلش بس تنگ مىبينم مگر ساغر نمىگيرد
6
( 101 ) مى الست ( 102 ) مستى و راستى ( 103 ) ساده و متوسط ( 1 ) اين بيت فقط در خ موجود و از عموم نسخ ديگر كه نگارنده بدست دارد بكلّى مفقود است ، فقط ق بجاى مجموع دو بيت 2 و 3 بيت يگانهء ذيل را دارد : بيا اى ساقى گل‌رخ بياور بادهء رنگين * كه نقشى در خيال ما ازين خوش‌تر نمىگيرد . ( 1 ) . دل او كه ( 2 ) . حديث از خطّ ساقى گو * . بيتهاى 3 و 7 را ندارد . ( 3 ) . دلق ملمّع ( 4 ) . از آن روى است ( 5 ) . با مى لعلت ( 6 ) . در اين جوهر