ديوان حافظ ( انتشارات زوار ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٨١
129 [ اگر نه باده غم دل ز ياد ما ببرد ] « 109 »
88 5
در خيال اين‌همه لعبت بهوس مىبازم * بو كه صاحب‌نظرى نام تماشا ببرد
5 6
علم و فضلى كه به چل سال دلم جمع آورد « 101 » * ترسم آن نرگس مستانه « 1 » به يغما ببرد
6 7
بانگ گاوى چه صدا بازدهد عشوه مخر « 102 » * سامرى كيست كه دست از يد بيضا ببرد
7 8
جام مينائى مى سدّ ره تنگ‌دليست * منه از دست كه سيل غمت از جا ببرد « 103 »
8 9
راه عشق ار چه كمينگاه كمان‌دارانست * هركه دانسته رود صرفه ز اعدا ببرد « 104 »
9 10
حافظ ار جان طلبد غمزه مستانهء يار * خانه از غير بپرداز و بهل تا ببرد
10
129 [ اگر نه باده غم دل ز ياد ما ببرد ] « 109 »
129 [ اگر نه باده غم دل ز ياد ما ببرد ] « 109 »
125 1
اگر نه باده غم دل ز ياد ما ببرد « 105 » * نهيب حادثه بنياد ما ز جا ببرد
1 2
اگر نه عقل به مستى فروكشد لنگر * چگونه كشتى ازين ورطهء بلا ببرد
2 3
فغان كه با همه‌كس غايبانه باخت فلك « 106 » * كه كس نبود كه دستى ازين دغا ببرد
3 4
گذار بر ظلماتست خضر راهى كو « 107 » * مباد كآتش محرومى آب ما ببرد
4 5
دل ضعيفم از آن مىكشد به طرف چمن * كه جان ز مرگ به بيمارى صبا ببرد
5 6
طبيب عشق منم باده « 2 » ده كه اين معجون * فراغت آرد و انديشهء خطا ببرد « 108 »
6 7
بسوخت حافظ و كس حال او بيار نگفت * مگر نسيم پيامى خداى را ببرد
7
( 101 ) علم و فضل حافظ در چهل سال ( ر ك ف ) . ( 102 ) انجوى : « سحر با معجزه پهلو نزند دل خوش دار . . . » ( ر ك مقام حافظ ص 42 ) ( 103 ) باده و غم‌زدايى ( 104 ) طريقت ، راه عشق ، خطر و ايمنى راه ( 105 ) غم‌زدايى باده ( 106 ) اصطلاح قمار ( 107 ) طريقت ، عبور از ظلمات ( 108 ) فراغت آرى باده ( 109 ) عرفانى متوسط ( 1 ) . نرگس تركانه ( 2 ) . باده خور كه