ديوان حافظ ( انتشارات زوار ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٦

91 [ اى غايب از نظر به خدا مىسپارمت ] « 101 »

63 5

تا لشكر غمت نكند ملك دل خراب * جان عزيز خود بنوا مىفرستمت

5 6

اى غايب از نظر كه شدى همنشين دل * مىگويمت دعا و ثنا مىفرستمت

7 7

در روى خود تفرّج صنع خداى كن * كآيينهء خداىنما مىفرستمت

8 8

تا مطربان ز شوق منت آگهى دهند * قول و غزل بساز و نوا مىفرستمت

9 9

ساقى بيا كه هاتف غيبم به مژده گفت * با درد صبر كن كه دوا مىفرستمت

6 10

حافظ سرود مجلس ما ذكر خير تست * بشتاب « 1 » هان كه اسب و قبا مىفرستمت

10

91 [ اى غايب از نظر به خدا مىسپارمت ] « 101 »

91 [ اى غايب از نظر به خدا مىسپارمت ] « 101 »

92 1

اى غايب از نظر به خدا مىسپارمت * جانم بسوختىّ و بدل « 2 » دوست دارمت

1 2

تا دامن كفن نكشم زير پاى خاك * باور مكن كه دست ز دامن بدارمت

2 3

محراب ابرويت بنما تا سحرگهى * دست دعا برآرم و در گردن آرمت

3 4

گر بايدم شدن سوى هاروت بابلى * صد گونه جادوئى بكنم تا بيارمت

4 5

خواهم كه پيش مىرمت اى بىوفا طبيب * بيمار بازپرس كه در انتظارمت

5 6

صد جوى آب بسته‌ام از ديده « 3 » بر كنار * بربوى تخم مهر كه در دل بكارمت

6 7

خونم بريخت و ز غم عشقم خلاص داد * منّت‌پذير غمزهء خنجه گذارمت « * »

-

( 101 ) غزلى ساده است ( 1 ) . تعجيل كن كه اسب و ( 2 ) . ز جان دوستدارمت ( 3 ) . از ديده در كنار * . اين بيت را ندارد .