ديوان حافظ ( انتشارات زوار ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٤
44 [ كنون‌كه بر كف گل جام بادهء صافست ]
31
همچو حافظ برغم مدّعيان * شعر رندانه گفتنم هوس است « 101 »
43 [ صحن بستان ذوق‌بخش و صحبت ياران خوشست ]
43 [ صحن بستان ذوق‌بخش و صحبت ياران خوشست ]
44 1
صحن بستان ذوق‌بخش و صحبت ياران خوشست * وقت گل خوش باد كز وى وقت مىخواران خوشست
1 2
از صبا هردم مشام جان ما خوش مىشود * آرى آرى طيب انفاس هواداران خوشست
2 3
ناگشوده گل نقاب آهنگ رحلت ساز كرد * ناله كن بلبل كه گلبانگ دل‌افگاران « 1 » خوشست
3 4
مرغ خوشخوان را « 2 » بشارت باد كاندر راه عشق * دوست را با نالهء شبهاى بيداران خوشست « 102 »
4 5
نيست در بازار عالم خوشدلى ور زانكه هست * شيوه رندىّ و خوش‌باشىِّ عيّاران خوشست
5 6
از زبان سوسن آزاده‌ام آمد به گوش * كاندرين دير كهن كار سبكباران خوشست « 103 »
6 7
حافظا ترك جهان گفتن طريق خوش‌دليست « 104 » * تا نپندارى كه احوال جهان‌داران خوشست
7
44 [ كنون‌كه بر كف گل جام بادهء صافست ]
44 [ كنون‌كه بر كف گل جام بادهء صافست ]
45 1
كنون‌كه بر كف گل جام بادهء صافست * به صد هزار زبان بلبلش در اوصافست « 105 »
1 2
بخواه دفتر اشعار و راه صحرا گير * چه وقت مدرسه و بحث كشف كشّافست « 106 » « ( 1 ) »
2 3
فقيه مدرسه دى مست بود و فتوى داد * كه مى حرام ولى به ز مال اوقافست « 107 »
4
( 101 ) شعر رندانه ( 102 ) نالهء شب‌بيداران ( ر ك ف ) . ( 103 ) سبكبارى ( 104 ) ترك دنيا و خوشدلى ( 105 ) درس عشق ( 106 ) درس كشّاف ( 107 ) مال وقف و فقيه ( 1 ) بعضى نسخ : كشف و كشّافست ، ( 1 ) . دل‌افگاران ( 2 ) . مرغ شب‌خوان