ديوان حافظ ( انتشارات زوار ) ( فارسى ) — الصفحة ١٧٧

1 - قصيده در مدح شاه شجاع - 1

ترتيب ذكرى نسخهء منعم الدّين درج شده است ) :

1 - قصيده در مدح شاه شجاع - 1

1 - قصيده در مدح شاه شجاع - 1

1

شد عرصهء زمين چو بساط ارم جوان * از پرتو سعادت شاه جهان‌ستان

1 2

خاقان شرق و غرب كه در شرق و غرب اوست * صاحب قران خسرو و شاه خدايگان

2 3

خورشيد ملك‌پرور و سلطان دادگر * داراى دادگستر و كسرى « ( 1 ) » كى نشان

3 4

سلطان‌نشان عرصهء اقليم سلطنت * بالانشين مسند ايوان لامكان

4 5

اعظم جلال دولت و دين آنكه رفعتش * دارد هميشه توسن ايّام زير ران

5 6

داراى دهر شاه شجاع آفتاب ملك * خاقان كامگار و شهنشاه نوجوان

6 7

ماهى كه شد به طلعتش افروخته زمين * شاهى كه شد به همّتش افروخته زمان

7 8

سيمرغ وهم را نبود قوّت عروج * آنجا كه باز همّت او سازد آشيان

8

او بوده چنان كه قصيدهء او بمطلع شد عرصهء زمين چو بساط ارم جوان * از پرتو سعادت شاه جهان‌ستان ظاهرا باستقبال اين قصيدهء ظهير است : گيتى ز فرّ دولت فرمانده جهان * ماند بعرصهء ارم و روضهء جنان ، و قصيدهء ديگر او بمطلع : ز دلبرى نتوان لاف زد به آسانى * هزار نكته درين كار هست تا دانى بنحو وضوح باستقبال اين قصيدهء ظهير است : درين هوس كه من افتاده‌ام به نادانى * مرا بجان خطر است از غم تو تا دانى ، و قصيدهء او بمطلع : سپيده‌دم كه صبا بوى لطف جان گيرد * چمن ز لطف هوا نكته بر جنان گيرد گويا از حيث سبك و اسلوب و نيز وزن باستقبال اين قصيدهء ظهير باشد : سپيده‌دم كه صبا مژدهء بهار دهد * دم هوا مدد نافهء تتار دهد گواينكه به همان رديف و قافيه نيست ، ( 1 ) . كسراى