ديوان حافظ ( انتشارات زوار ) ( فارسى ) — الصفحة ١٢٤

[ حذف واو عاطفه ]

غزل 491 :

اميد هست كه منصور عشقبازى من * از آن كمانچهء ابرو رسد به طغرائى

، و صواب بطبق نسخهء اصل « منشور » است بجاى « منصور » ، رجوع شود به حاشيهء ذيل ص 350 از چاپ حاضر ،

ص 273 ( از چاپ آقاى خلخالى ) :

اى سايهء سنبلت سمن پرورده * ياقوت لبت در عدن پرورده

همچون لب خود مدام جان مىپرور * زان راه كه روحيست بتن پرورده

و صواب در مصراع اخير بطبق نسخهء اصل « راح » است با حاء حطّى بجاى « راه » با هاء هوّز ، و راح بمعنى شراب است ،

ص 274 ( از همان چاپ ) :

چشمت كه فسون و رنگ مىبارد ازو * افسوس كه تير جنگ مىبارد ازو

بس زود ملول گشتى از همنفسان * آه از دل من كه سنگ مىبارد ازو

و صواب در مصراع اخير بطبق نسخهء اصل « آه از دل تو » است بجاى « آه از دل من » ،

[ حذف واو عاطفه ]

[ حذف واو عاطفه ]

و يكى از غلطهاى عجيبى كه فوق‌العاده زياد در نسخهء چاپى ايشان روى