ديوان حافظ ( انتشارات زوار ) ( فارسى ) — الصفحة ١٢٢

صورت بعضى اغلاطى كه در متن چاپى آقاى خلخالى در حين طبع روى داده ولى در اصل نسخهء خطّى ايشان از آن اغلاط اثرى نيست :

بطبق نسخهء اصل چنين است : «

عبيرآميز مىآيد شمالش

، و آن‌طور كه چاپ شده تكرار كلمات اخير بيت قبل است از طغيان قلم كاتب طبع ،

غزل 290 :

نه ملك خضر بماند نه ملك اسكندر * نزاع بر سر دنيىّ دون مكن درويش

، و صواب در مصراع اوّل بطبق نسخهء اصل چنين است :

نه عمر خضر بماند نه ملك اسكندر

، غزل 296 :

طالع اگر مدد دهد دولتش آورم به كف * گر بكشم زهى طرب ور بكشد زهى شرف

، و صواب در مصراع اوّل بطبق نسخهء اصل « دامنش آورم به كف » است ، - ايضا در همان غزل :

حافظ اگر قدم زند در ره خاندان بصدق * بدرقهء رهت شود همّت شحنهء نجف

، و صواب در مصراع اوّل بطبق نسخهء اصل « زنى » است بجاى « زند » ،

غزل 328 :

خرّم آن‌روز كزين مرحله بربندم بار * وز سر موى تو پرسند رفيقان خبرم

، و صواب بطبق نسخهء اصل « وز سر كوى تو » است بجاى « وز سر موى تو » كه مطلقا هيچ معنى ندارد ،

غزل 343 :

شهباز دست پادشهم اين چه حاجتست * كز ياد برده‌اند