ديوان حافظ ( انتشارات زوار ) ( فارسى ) — الصفحة ١٢٠

صورت بعضى اغلاطى كه در متن چاپى آقاى خلخالى در حين طبع روى داده ولى در اصل نسخهء خطّى ايشان از آن اغلاط اثرى نيست :

بجاى « خوش هنرى » كه هيچ معنى ندارد ،

غزل 162 :

من از جان بندهء سلطان اويم * اگر چه يادش از چاكر نباشد

، و صواب « سلطان اويسم » است بجاى « سلطان اويم » كه تصحيف كاتب طبع است ،

غزل 188 :

كليد اهل سعادت قبول اهل دلست ، * مباد آنكه در اين نكته شكّ و ريب كند

، و صواب بطبق نسخهء اصل « كليد گنج سعادت » است بجاى « كليد اهل سعادت » كه هيچ معنى ندارد ،

غزل 196 :

بگذر ز كوى ميكده تا زمرهء هنوز * اوقات خود ز بهر تو صرف دعا كنند

، و صواب بطبق نسخهء اصل « تا زمرهء حضور » است يعنى يعنى زمرهء حضّار ، و حضور جمع حاضر است مثل قعود جمع قاعد و شهود جمع شاهد و جلوس جمع جالس ،

غزل 214 :

از دست رفته بود غبار غمم سحر * دولت مساعد آمد و مى در پياله بود

، و صواب بطبق نسخهء اصل «

از دست برده بود خمار غمم سحر

» است ، و آن‌طور كه گذشت مطلقا هيچ معنى ندارد ،