ديوان حافظ ( انتشارات زوار ) ( فارسى ) — الصفحة ١١٨

صورت بعضى اغلاطى كه در متن چاپى آقاى خلخالى در حين طبع روى داده ولى در اصل نسخهء خطّى ايشان از آن اغلاط اثرى نيست :

غزل 30 :

حافظ هرآن‌كه عشق تو ورزيد و وصل خواست * احرام طوف كعبه دل بىوضو ببست

، و صواب بطبق نسخهء اصل «

حافظ هرآن‌كه عشق نورزيد و وصل خواست

» است ،

غزل 68 :

مردم ديده ز عكس رخ او در رخ او * عكس خود ديد گمان برد كه مشكين‌خاليست

، و صواب بطبق نسخهء اصل «

مردم ديده ز لطف رخ او در رخ او

» است ، و « عكس » غلط فاحش و مفسد معنى است ،

غزل 79 :

به من حكايت ارديبهشت مىگويد * نه عاقلست كه نسيه خريد و نقد بهشت

، و صواب بطبق نسخهء اصل « چمن » است بجاى « به من » ، ايضا در همان غزل :

پى عمارت دل كن كه اين جهان خراب * بر آن سرست كه از خاك ما بسازد خشت

، و صواب بطبق نسخهء اصل « بمى عمارت دل دل كن » است ،

غزل 98 :

دعاى جان تو ورد زبان عشّاقان * هميشه تا كه بود متّصل مسا و صباح

، و صواب بطبق نسخهء اصل « مشتاقان » است بجاى « عشّاقان »