ديوان حافظ ( انتشارات زوار ) ( فارسى ) — الصفحة ١١٧
صورت بعضى اغلاطى كه در متن چاپى آقاى خلخالى در حين طبع روى داده ولى در اصل نسخهء خطّى ايشان از آن اغلاط اثرى نيست :
در غلطنامه متعرّض نشده‌اند مىنمائيم ، و لازم نيست علاوه كنيم كه غرض ما از دادن اين امثله بديهى است نه نكته‌گيرى از فاضل معزّى اليه است كه بهترين و نفيس‌ترين چاپى كه از ديوان حافظ تا كنون شده ايرانيان آن را مديون مساعى جميله و همّت بلند ايشان مىباشند بلكه فقط و منحصرا محض آنست كه خواننده از عذر ما كه چرا در حواشى اين كتاب دائما باصل نسخهء خطّى ايشان حواله مىدهيم نه بمتن چاپى ايشان مستحضر شود و ما را بدون جهت در هر مورد و هر موقع بسهو و خطا يا غفلت نسبت ندهد ،
صورت بعضى اغلاطى كه در متن چاپى آقاى خلخالى در حين طبع روى داده ولى در اصل نسخهء خطّى ايشان از آن اغلاط اثرى نيست :
صورت بعضى اغلاطى كه در متن چاپى آقاى خلخالى در حين طبع روى داده ولى در اصل نسخهء خطّى ايشان از آن اغلاط اثرى نيست :
« 2 »
( 2 ) ( اين اغلاط هيچ‌كدام در غلطنامهء چاپ آقاى خلخالى تصحيح نشده است ) « ( 1 ) » غزل 18 : ساقيا آمدن عيد مبارك بادت * وان مواعيد كه كردى نرود از يادت ، و صواب بطبق نسخهء اصل و عموم نسخ ديگر « مرواد از يادت » است بجاى « نرود از يادت » ( 1 ) اعداد غزلها در امثلهء ذيل مطابق غزل‌شمارى چاپ خود ماست كه از آن رو پيدا كردن همان غزل در چاپ آقاى خلخالى فورى است ،