ديوان حافظ ( انتشارات زوار ) ( فارسى ) — الصفحة ١١١

[ اغلاط فاحشهء اصل نسخه خطّى « خ » و مذكور در چاپ « خلخالى » ]

غزل 106 :

درين چمن چو درآيد خزان به يغمائى * ز پيش سرو سهى قامت بلند مباد

، و صواب بطبق عموم نسخ ديگر «

رهش بسرو سهى قامت بلند مباد

» است ،

غزل 120 :

چه عذر بخت خود گويم كه آن عيّار شهرآشوب * به تلخى كشت حافظ را و تير اندر كمان دارد

، و صواب بطبق جميع نسخ ديگر «

به تلخى كشت حافظ را و شكّر در دهان دارد

» است ، و كلمات « تير اندر كمان دارد » طغيان قلم كاتب است كه عين همين تعبير را كه قبل ازين در بيت چهارم همين غزل بوده باز اينجا تكرار كرده است سهوا ،

غزل 179 :

بازمستان دل از آن آهوى مشكين حافظ * زانكه ديوانه همان به كه بود اندر بند

، و صواب بطبق عموم نسخ ديگر «

بازمستان دل از آن گيسوى مشكين حافظ

» است ،

غزل 329 :

منصور بن محمّد غازيست حرز من * و ز اين خجسته نام بر اعدا مظفّرم

و صواب بطبق اغلب نسخ ديگر « منصور بن مظفّر » است بجاى « منصور بن محمّد » ،