نهج البلاغة ( فارسى ) — الصفحة ٢١٥
203 - از سخنان آن حضرت است هنگامى كه شنيد عدّه‌اى از يارانش به وقت نبرد صفّين به اهل شام دشنام مىدهند
به من نمىگوييد كه در چه چيزى حق داشته‌ايد كه شما را از آن منع كردم ؟ يا در كدام سهم خود را بر شما پيش انداختم ؟ يا كدام دعوا را مسلمانى به من رجوع كرده كه نسبت به حلّش عاجز بوده يا حكمش را نمىدانستم يا راه قضاوتش را اشتباه كردم ؟
به خدا قسم نسبت به حكومت رغبتى نداشتم ، و مرا در حكومت نيازى نبود ، شما مرا به آن خوانديد ، و شما بار آن را بر دوشم نهاديد .
پس زمانى كه حكومت به من رسيد به كتاب خدا و دستورى كه براى ما وضع كرده بود و ما را به آن فرمان داده بود ، و به آنچه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله سنّت قرار داده بود نظر انداختم و از آن پيروى كردم ، و در اين زمينه به رأى شما و غير شما نيازمند نبودم ، و حكمى واقع نشد كه به آن جاهل بوده تا از شما و ديگر مسلمانان خواهان مشورت باشم ، كه اگر حكمى را آگاه نبودم از شما و ديگران روى گردان نمىشدم .
و اما آنچه ياد كرديد كه چرا در مسألهء بيت‌المال به طور مساوى عمل كرده‌ام ، اين مطلبى است كه در آن به رأى خود حكم نكردم ، و بر اساس خواستهء خويش عمل ننمودم ، بلكه من و شما دريافته‌ايم كه اين رويّه همان است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله قرار داده و حكمى قطعى است ، و من در آنچه كه خداوند از تقسيم بيت‌المال به آن فرمان داده ، و حكمش را امضاء نموده نيازمند به رأى شما نبودم . سوگند به حق كه براى شما و غير شما نزد من حقّى نيست تا از آن پوزش بخواهم . خداوند دلهاى ما و شما را متوجّه حق كند ، و به ما و شما صبر عنايت فرمايد .
آنگاه فرمود : خداوند رحمت كند كسى را كه چون حقّى ديد آن را كمك كند ، يا ستمى را مشاهده نمود از آن باز دارد ، و يار ستمديده باشد تا جايى كه او را به حقّش برساند .
203 - از سخنان آن حضرت است هنگامى كه شنيد عدّه‌اى از يارانش به وقت نبرد صفّين به اهل شام دشنام مىدهند
203 - از سخنان آن حضرت است هنگامى كه شنيد عدّه‌اى از يارانش به وقت نبرد صفّين به اهل شام دشنام مىدهند
پسند من نيست كه شما دشنام دهنده باشيد ، ولى اگر در گفتارتان كردار آنان را وصف كنيد و حالشان را بيان نماييد به گفتار صواب نزديك‌تر ، و در مرتبهء عذر رساتر است .
بهتر است به جاى دشنام بگوييد : خداوندا ، ما و اينان را از ريخته شدن خونمان حفظ فرما ، و بين ما و آنان اصلاح كن ، اين قوم را از گمراهى نجات بخش تا آن كه جاهل به حق است آن را بشناسد ، و آن كه شيفتهء گمراهى است از آن باز ايستد .