نهج البلاغة ( فارسى ) — الصفحة ١١٤
127 - از سخنان آن حضرت است به ابو ذر - رحمه اللّه - هنگامى كه او را به ربذه تبعيد كردند
اينك زمانى است كه ساز و برگ شيطان قوى شده ، و مكر و حيله‌اش فراگير گشته ، و به دست آوردن شكار برايش ممكن شده است . به هر طرف كه مىخواهى به مردم نظر كن ، آيا جز نيازمندى كه مشقّت تهيدستى بر دوش اوست ، يا ثروتمندى كه نعمت خدا را كفران مىكند ، يا بخيلى كه از بخل ورزيدن در حقوق الهى ثروت به دست آورده ، يا سركشى كه انگار گوشش از شنيدن موعظه كر است كسى را مىبينى ؟
خوبان و صالحان ، و آزاد مردان و سخاوتمندان شما كجايند ؟ پرهيزكاران در كسب ، و پاكيزگان در راه و روش چه شدند ؟
مگر همهء آنان از اين دنياى پست و زندگانى زودگذر ناگوار كوچ نكردند ؟ و مگر جز اين است كه شما در ميان جمعى مردم بىمقدار و پست بجا مانده‌ايد كه به خاطر پستى آنان و وجوب اعراض از ذكرشان لبها براى سرزنش آنها به هم نمىخورد ؟ ! ما همه از خداييم و همه به سوى او باز مىگرديم .
فساد آشكار شد ، نه انكار كننده‌اى تغيير دهنده ، و نه بازدارنده‌اى كه خود آلوده نباشد ديده مىشود . آيا با اين وضع نكبت‌بار مىخواهيد در جوار قدس حق قرار گيريد ، و سرافرازترين دوستان خدا باشيد ؟ !
هيهات ، خدا را نسبت به بهشتش نمىتوان فريفت ، و جز به طاعتش امكان رسيدن به خشنوديش نيست . لعنت خدا بر آمران به معروفى كه خود تارك معروفند ، و ناهيان از منكرى كه خود آلوده به منكرند .
127 - از سخنان آن حضرت است به ابو ذر - رحمه اللّه - هنگامى كه او را به ربذه تبعيد كردند
127 - از سخنان آن حضرت است به ابو ذر - رحمه اللّه - هنگامى كه او را به ربذه تبعيد كردند
اى ابو ذر ، قطعا تو براى خدا به خشم آمدى ، پس به همان خدايى كه براى او غضب كردى اميدوار باش .
اين مردم از تو بر دنياى خود ترسيدند ، و تو بر دين خود از آنان ترسيدى ، پس آنچه را آنان ترسيدند در دستشان واگذار ، و به خاطر دينت كه بر آن مىترسى از ايشان بگريز .
حقا چه بسيار نيازمندند به آنچه آنان را از آن منع كردى ، و چه بسيار است بىنيازى تو از آنچه آنان تو را منع كردند ، به زودى خواهيد فهميد سود كننده در فردا كيست ، و چه كسى بيش از ديگران مورد غبطه قرار خواهد گرفت . اگر آسمانها و زمينها به روى بنده‌اى بسته شوند ولى او تقوا بورزد ،